کار جنون ما به تماشا کشیده است؟!

lahjeyepiadero — Sun, 11 Oct 2009 02:46:08 GMT

زن ها

انارهای بی باغند

بی دیروز

که باغبان

یاقوت هایش را فراموش کرده است

باغ اناری را فرض کنید

زیر برف

خونی که رد باغبان می شود

گریه ی زن است

و باغبان غروب ها دیر به خانه بر می گردد.

چه راز جاودانه ای است دست!

وقتی که زن از انار چیده می شود

و باغبان ، لذت فصل

وقتی پنجره ای در کار نباشد.

من روی پنجره هایم شمارا ها کرده ام

زنان پیرهن های گلدار

گلهای پیر زنها

روی صندلی های چوبین انار

که خالی میوه هایتان

چشمانم را ها می کند.

اگر باغبان را در این متن شاعر فرض کنیم

انار آغشته به دندان های زنان

مشق کلاس اولی هاست

که بابا

غروب ها به خانه بر نمی گردد

که اناری داشته باشد.

زن ها، انار های بی باغند

بی فردا

که بابا یاقوت هایش را فروخته است

که باغبان پنجره داشته باشد!

lahjeyepiadero — Sat, 29 Aug 2009 16:05:40 GMT

بعد از یک ماه سکوت، این کار در جایی سقط شد که زیر پاهایم مه بود وسکوتی که صدای پلک زدن حتی،شنیده میشد-گیلان- ارتفاعات شوئیل

انسان

زائیده ی یک حجم منزوی

با من حرف بزن

سردم است

و با مه انگشتانت تنها شده ام

با من از گلوله بگو

از رگ های ملعون یک شکارچی

ببین چطور

از یک روزنه ما را اندازه می گیرد!

انسان مه

انسان اضطراب

انسان قرن جنگ های بی حنجره

من با تو از نیل عبور کرده ام

از سپتامبر 11!

و دخترکان افغان

ببین چطور

پستانهایشان را روی باتوم های فلزی پهن کرده اند!

چیزی بگو

که این تاریکی بی حصار

در مداد انگشتانت بمیرد

و فردا

شیر گرم سفارش دهیم برای همسایه های نفت

از ذانو های گاوی

که در انتهای این شعر، آبستن می شود!

lahjeyepiadero — Tue, 11 Aug 2009 07:11:18 GMT

فقط مه واقعی است : ۲۸ مرداد

چند روز بعد

دنیا از من می گذرد

ولی من در این متن پخش نمی شود

باید فکری برای پیرهنم بکنم

تا چند روز بعد

پیرهنم متن را پوشیده باشد

با اندام مرداد

lahjeyepiadero — Mon, 20 Jul 2009 16:21:58 GMT

می ترسم

از شهری که فراموشم کرده است

وقتی از عرض خیابان عبور کنم

خیابانی که از من عبور می کند

به شهر نمی رسد.

به خانه می رسم

و قبل از این که کلید بیندازم

از سوراخ در نگاه می کنم:

خط کشی های خیابان از دیوارهایم عبور کرده اند

از آشپزخانه عبور کرده اند

از دستشویی عبور کرده اند

و به جای خوابم نگاه می کنم:

ملافه های خون با دهان گس.

من از تعریف خوابهایم می ترسم

از خط کشی عابر پیاده

هذیان پاسبانها

و به ترانه ی سوت ها با دهان گس مشکوکم

دهان گس از سیگارهای دم صبح

سیگار های دم

سی گار

سی سال است که قبل از این که بخوابم

از سوراخ در به شهر نگاه می کنم

و کنار خودم خوابم می گیرد

خیابانهایی که به دره می رسند!

lahjeyepiadero — Tue, 30 Jun 2009 08:20:18 GMT

برای ندا آقا سلطان

مرده بودم

از روزی که عبور می کرد از من

برگی از شاخه افتاد

و درخت گم شد

lahjeyepiadero — Sun, 28 Jun 2009 09:45:18 GMT

به مهرگان نام آور:

و در چنین شرایطی دیگر عشق هم پناه ما نمی شود که عشق از انسان شروع می شود و با انسان ادامه،و حال که انسانیت به زبان هم حمله می کند ،دیگر از عشق گفتن ،سروی می خواهد راست،که سایه ی رخوت ما باشد.مثل یک محکوم به مرگ ،آخرین قدمهای خودمان را محکم بر می داریم که اگر زیر پایمان خالی شد سریع تر فاقد انسانیت باشیم، و لاک پشت ها این روزها خوشبخت تریند که حتی خیال پرواز را از خود دور می کنند که خیابانها،کوچه ها و پنجره ها ، فاقد نگاهند که نگاه یک انسان همیشه افقی است نه عمودی که قلابها را عمودی به گردن ما می آویزند که اگر ندایی از ما برخاست ،آدمهایی که به ساحل نشسته اند ، لیوان های خود را بردارند و فرار کنند

کار جنون ما به تماشا کشیده است/ یعنی تو هم بیا که تماشای ما کنی

lahjeyepiadero — Thu, 04 Jun 2009 15:53:52 GMT

زنی روی من

بی آن که بداند

من از ارتفاع می ترسم

.................................................

مردی میان ما زندگی می کند

که هنوز

خودش را ندیده است

دستانت را که در جیبش پنهان می کنی!

lahjeyepiadero — Fri, 29 May 2009 08:24:50 GMT

زمستان در بهار می رسد

وقتی قندیل خانه از این درازتر نمی شود

که دست ها از پاها!

و پرنده هایی

که لانه های بهاری شان را در گلو فراموش می کنند

lahjeyepiadero — Mon, 11 May 2009 09:40:32 GMT

چوب اناری را فرض کنید روی یک میز شیشه ای، بدون آن که لمسش کنید،درد دارد!

روزنامه ها

آه این کلاویه های خرداد

چه رویاهایی در سر دارند

چه رویاهایی سر در دارند!

تصاویر نانوشتن

تصاویر شناسنامه های نیم جویده

و هر انگشت

می تواند انگشت اشاره باشد

وقتی راه خانه را کم می کنیم

وقتی راه خانه را گم می کنیم!

.....................................................

چهره ام که توی دستانش می افتد

شب، بوی لیمو می دهد

و تنها خاصیت لیمو اینست

که دستانش را

بیش از دست هایش دوست دارم

lahjeyepiadero — Sun, 26 Apr 2009 06:26:18 GMT

صندلی که از نشستن می گذرد

چای

سایه های عصر را کوتاه می کند

در آغاز ، ما

دستهایی گرم بودیم

از گل هاي قالي مي ترسم

و پنجره ی نيمه باز

پس باد،همه چيز را با خود نخواهد برد

با ترس هم شده با من برقص

با پاهای برنزه بلند

و از ادامه ی آفتاب حرف می زنم:

عبور پیشانی از یک دست

کار جنون ما به تماشا کشیده است؟!

چای

سایه های عصر را کوتاه می کند

در آغاز ، ما

از گل هاي قالي مي ترسم

و پنجره ی نيمه باز پس باد،همه چيز را با خود نخواهد برد با ترس هم شده با من برقص با پاهای برنزه بلند و از ادامه ی آفتاب حرف می زنم: عبور پیشانی از یک دست

و پنجره ی نيمه باز

پس باد،همه چيز را با خود نخواهد برد

با ترس هم شده با من برقص

با پاهای برنزه بلند

و از ادامه ی آفتاب حرف می زنم:

عبور پیشانی از یک دست