تقدیم به اوونایی که لحظه تحویل سال، توو حمومن،آخه نمی خوان کسی رو ببوسن!

(حتی شما دوست عزیز!)

چیه

دنبال چی می گردین

یه کلمه،یه جمله،یه بند یا یه تریلی حرف حساب؟!

حرف حسابامو خیلی وقته با اسید شسته بودم و رو بند آویزون کرده بودم که یه شب باد اومد

 و خیلی ساده همه رو برد. نمی دونم رفت پایین پایینای شهر،که با کی قسمت کنه،اون طرفا

 که حرف حسابشون چاله  چوله است،اصلا حساب کتاب بلد نیستن، پولو بلد نیستن دو دستی

بشمارن،5000 هزار تومنی هارو ندیدن یا اگه برد بالای شهر که اونجا سطل آشغالها هم ساعتی

،پول می گیرن،کارگران شهرداری هم همه شون شاعرن. یا نه رفت روو پل هوایی که از بالا به

 آدما-آدمای ماشینی- نگاه کنه،که همه زودتر می خوان برسن،کجا؟ جواب این سوال و فقط

 آدامس فروشا و گلفروشای سر چهار راه میدونن،که سن و سالشون قد چند تا کشیده است!

 که از یه صاحبکار می خورن،البته صاحبکار اینجا پول نمی ده فقط هول می ده،لگد می زنه.

این بچه ها آدما رو خوب می شناسن،بعضی هاشون شیشه هارو اصلا پایین نمی کشن به خاطر

 آلودگی هوا،بعضی هاشون ارتفاع ماشینشون انقد زیاده که فقط موهای نشسته بچه ها رو می بینن

و واسه هم جوک تعریف می کنن و گروه سوم که بچه ها ابزار کارشونن،واسه روزنامه/مقاله

/کنگره/شعر/تئاتر/سینما و حتی کافی شاپ!

بچه ها، اومدنه فصل رو هم زودتر از پرنده ها می دونن،چون انقدر دستاشونو به هم مالیدن،

ها کردن،آتیش روشن کردن که حتی هوای پس فردا رو هم می تونن پیش بینی کنن!

فقط یه چیز رو نمی دونن..کی بهار می یاد؟

بعضی هاشون که زرنگ ترن زود میفهمن آخه وقتی میرن توو یه فروشگاه یا یه مجتمع مثلآ فرهنگی!

زودتر از اینکه به آدمای شیکپوش توو ویترین نگاه کنن ،بیرونشون می کنن،هولشون می دن

،لگدشون می زنن،بعضی ها هم که لباساشونو با هم دیگه تقسیم می کنن،با هم مسابقه دو می ذارن

 تا بالای شهر ،هرکی برنده شد،ته مانده دو تا سطل آشغال، جایزه اش،حتی سطل رو هم می برن

 که حداقل یه سین داشته باشن واسه سفره ای که ندارن!

راستی کی بهار می یاد!؟("بهار بازهم بیا عشقو بیارش" پشت هیچ کامیونی جا نمیشه)

اصلا می یاد که چی بشه

پنجره مون کو؟

یقه ی کدوم آدمو ته کوچه بگیریم که ببوسیمش

غارتش کنیم واسه پولای تاخورده ی لای جورابش!

اصلا بهار حرف حسابش چیه

فارسی بلده حرف بزنه؟!

از سالی که تموم شد،چی توو ذهنمون مونده،فیدل کاسترو خداحافظی کرد،بی نظیر بوتو رو کشتن

،پوتین تعویض شد مگه بهار اینارو می فهمه،بزار یه کم جنس ایرانی هم رو کنیم:دخترا می ترسیدن

تنها بیرون بیان،پسرا وزن کم کردن که لباساشون تنگ به نظر نیاد،راننده ها بعد یه عمر نون آوری

 کنج خونه تخمه می شکوندن که مثلا یکی توو تلوزیون، لا به لای پخش سریال از سهمیه جدید حرف بزنه

،آقای رییس جمهور به خانه خدا رفت، بگذریم از اینکه رفتن به چنین جایی چه شرایطی می طلبه،

زمین هم از یه دونه  نه دو تا کلیه گرون تر شد،دیگه یافت آباد،نازی آباد،یاخچی آباد یا محوطه

 ترمینال جنوب هیچ فرقی نمی کرد،گوشت هم که انگاری گوشت آدم بود،پابرهنه بر می گشتی خونه

 مهم نبود در عوض دستت پر بود مثل دست جوونای فلسطینی که 200 میلیار تومن از دولت

عدالت گستر ودیعه گرفته بودن. مگه باور کرنیه که شکوفه های درخت گلابی،

به خاطر فوت قیصر امین پور

دیرتر به دنیا بیان،نه. .حسین منزوی که نبودکه وقتی مرد کلاغها سفید پوشیده بودن ،به قول محسن راد:

وقتی یه آدم خوب می میره باید سفید پوشید چون رفته یه جایی که درختاش لنز نقره ای می ذارن!

اصلا بهار، مرگ حالیشه؟!

نوروز یعنی روز نو،بیاین مشخصات یک روز نو رو برررسی کنیم

اصلا من هر وقت که می خوام چیزی رو بررسی کنم یاد کمیته انضباطی و حراست و زندان می افتم

 که چند باری،بررسیم کردن .پس به خاطر درد معده و یا درد انگشت یا درد باسن(مخصوص بانوان)،

بند  آخر رو سانسور می کنیم به یاد تمام سانسور چی های این مرز پر گوهر

...................................................................................................................

ببین دیازپام ده، خورانده اند خلق را

ببین چگونه یشکنند، جای شیشه،تلق را

ببین چگونه پول می دهیم، نفت و آب و برق را

ببین احاطه کرده است عدد،فکر خلق را